Kelime detayı

izinli kelimesinin eş anlamlıları

"izinli" kelimesi, sıfat olarak izin alarak belli bir süre için bir yerden ayrılmış, mezun anlamında kullanılır.

Eş anlamlı1
Anlam4
Etiket1
İçerik skoru97/100

İçerik durumu

İçerik skoru 97/100. Kısa açıklama, eş anlamlılar, örnek kullanım, bağlam bilgisi ve köken bilgisi hazır.

  • Temel alanlar tam

Kısa açıklama

izinli kelimesi için öne çıkan kısa özet aşağıdadır.

Mevcut

"izinli" kelimesi, sıfat olarak izin alarak belli bir süre için bir yerden ayrılmış, mezun anlamında kullanılır.

Ayrıntılı anlamlar

izinli kelimesinin sözlükte geçen anlamları ve bağlamları aşağıda listelenir.

Türkçe

  1. İzin alarak belli bir süre için bir yerden ayrılmış, mezun.

  2. Yetkilendirilmiş.

  3. İzin alınan.

  4. İzin verilmiş.

Eş anlamlı listesi

Kayıtlı eş anlamlı mezun.

Mevcut

Benzer kelime önerileri

izinli ile ortak bağlam, köken veya eş anlamlı ağı yakınlığı taşıyan kelimeler aşağıda listelenir.

Örnek cümle

izinli kelimesinin anlam bağlamını özetleyen örnek kullanım aşağıdadır.

Mevcut

"izinli" sözcüğü, izin alarak belli bir süre için bir yerden ayrılmış, mezun bağlamında "mezun" ile yakın anlamda kullanılabilir.

Örnek cümle, mevcut açıklama ve eş anlam ilişkilerinden türetilerek sunulur.

Bağlam bilgisi

"izinli" kelimesi sıfat etiketiyle 4 farklı anlam kaydında yer alır.

Mevcut

"izinli" kelimesi sıfat etiketiyle 4 farklı anlam kaydında yer alır.

Köken bilgisi

Kelimenin sözlükte görünen kökeni Türkçe.

Mevcut

Kelimenin sözlükte görünen kökeni Türkçe.

  • Türkçe

Sık sorulan sorular

izinli kelimesi hakkında öne çıkan kısa soru-cevaplar aşağıda yer alır.

izinli ne demek?

"izinli" kelimesi, sıfat olarak izin alarak belli bir süre için bir yerden ayrılmış, mezun anlamında kullanılır.

izinli kelimesinin eş anlamlıları nelerdir?

izinli için öne çıkan eş anlamlılar mezun olarak listelenir.

izinli hangi bağlamlarda kullanılır?

"izinli" kelimesi sıfat etiketiyle 4 farklı anlam kaydında yer alır.

izinli kelimesinin kökeni nedir?

Kelimenin sözlükte görünen kökeni Türkçe.